We zijn allemaal gelijkwaardig, maar niet allemaal gelijk.
Het is een uitspraak die ik regelmatig doe. En net zo vaak krijg ik er kritiek op. Toch blijf ik erbij.
We zijn allemaal evenveel waard als mens. Dat staat voor mij niet ter discussie.
Maar gelijkwaardig is niet hetzelfde als gelijk.
Een man is niet hetzelfde als een vrouw. Ook niet na een transitie.
Een ondernemer is niet hetzelfde als een werknemer.
Beide zijn onmisbaar. Beide doen ertoe. En toch hebben ze niet dezelfde rol, positie of verantwoordelijkheid.
Dat onderscheid willen we graag gladstrijken. Dat is niet nodig, zelfs onwenselijk.
Gelijkwaardigheid in de zorg
In de zorg is gelijkwaardigheid een groot goed. Terecht.
Toch is de hiërarchie duidelijk aanwezig en voelbaar. Dat is niet altijd makkelijk als teamleider. Je kent het vak. Je ziet wat er speelt. En nu sta je tussen directie en team.
Je moet regels uitvoeren waar je zelf vraagtekens bij hebt.
Je ziet waar geld verspild wordt.
Je ziet hoe het ziekteverzuim omlaag kan.
Je ziet kansen om het anders en beter te doen.
Maar je bevoegdheden zijn krap.
En dat schuurt.
Het Oreo effect
Soms voel je je een Oreo-koekje, aan de ene kant de directie met beleid, cijfers, kaders, etc.
Aan de andere kant het team met werkdruk, emoties, loyaliteit en vooral heel veel zorg.
En jij probeert alles bij elkaar te houden, iedereen mee te nemen.Ik zie dat zorgteamleiders hier vaak op vastlopen, je team ziet jou als leidinggevende en de directie ziet je als uitvoerder. En ergens onderweg raak jij jezelf kwijt.
In de kudde paarden
Bij paarden bestaat deze onduidelijkheid niet.
Iedereen is onderdeel van de kudde. Iedereen telt mee.
Maar niet ieder paard heeft dezelfde rol.
Bij paarden geldt een simpele wet. Degene die beweging initieert, bepaalt.
Dus jij als teamleider/manager bepaalt tempo, richting en kaders. Jij geeft aan wie waarover gaat.
Een paard dat wel ziet wat nodig is, maar zijn positie niet inneemt, veroorzaakt onrust en brengt de kudde in gevaar.
Bij de paarden is positie innemen extreem belangrijk op meerdere vlakken, en daar zie ik het vaak mis gaan!
Neem je positie in
Hoe autoritair het ook kan klinken: het is noodzakelijk dat jij jouw positie inneemt.
Niet door harder te praten, maar door duidelijk te zijn.
Dat voelt misschien hiërarchisch. In de praktijk zorgt het juist voor rust. Mensen worden er pro-actiever van. Onduidelijkheid maakt afhankelijk. Helderheid maakt vrij.
Je beperkte mandaat betekent niet dat je machteloos bent.
Maar het vraagt wel dat je je positie helder inneemt.
Niet door in verzet te gaan tegen de directie.
Niet door je team te redden van alles.
Maar door scherp te zijn op waar jij wél invloed hebt.
Zorgteamleiders die dit doen, merken iets opvallends.
Het team wordt zelfstandiger. Het ziekteverzuim zakt. Het gedoe neemt af.
Niet omdat de regels veranderen, maar omdat het leiderschap dat wel doet.
Ken je plek, dan krijg je ruimte
Onhelder leiderschap put uit.
Heldere positionering geeft lucht. Ook binnen een strak systeem.
Als je weet wat jouw rol is, wat je wel en niet kunt beslissen, en daar ook naar handelt, ontstaat er rust.
Voor jou. Voor je team. En uiteindelijk ook richting boven.
Als die vragen niet scherp zijn, ontstaat ruis. In het team én bij jou.
Duidelijkheid over verantwoordelijkheden en grenzen geeft focus, veiligheid en vertrouwen.
Herken je jezelf hierin?
Ben je nieuwsgierig naar wat richting, tempo, hiërarchie, verbinding en vertrouwen werkelijk betekenen in leiderschap?
Wil je scherper krijgen waar jouw kracht ligt en waar je jezelf nog inhoudt?
Dan kun je het gratis ebook Natuurlijk leiderschap in de zorg downloaden.
